Boy and Bear – Annabel – 3 maart 2016

Gisteravond (donderdag 3 maart 2016) was ik met mijn vriendin Varsha in Annabel in Rotterdam. Boy And Bear was uit Australië afgereisd om hun enige optreden in Nederland hier te geven. Ik heb ze 2 jaar geleden opgepikt, weet niet meer hoe ik bij ze kwam. Volgens mij via Spotify of iemand van Twitter. Rustige muziek, kwalitatieve songs en een goede zanger met een mooi stemgeluid. En nog vrij sexy ook bleek later…

Eerlijk gezegd kwam ik er per toeval achter. Ik las geruchten over een nieuwe popzaal in Rotterdam. Ging wat rondzoeken en kwam op de FB pagina uit (een eigen website was er nog niet). Wel kon ik kaartjes bestellen online. Ik kocht tickets voor Douwe Bob en zag op het ticket dat Boy and Bear kwam. Gaaf!

Het is eigenlijk belachelijk dat Rotterdam niet over zo’n zaal beschikte. Ze (of mag ik al we zeggen) lopen nog erg achter op andere grote steden wat er voor zorgt dat veel bands met een boog om Rotterdam heen rijden (zie tabel).

 

Locaties NL

De Gemeente Rotterdam vond ook dat er een popzaal moest komen en ze verzochten mogelijk geïnteresseerden om voorstellen in te dienen. Er werden verder nauwelijks randvoorwaarden genoemd en er kwamen 13 zeer uiteenlopende voorstellen binnen. De gemeente ging toen pas goed nadenken en men wist niet goed wat ze nu eigenlijk wilden. Gevolg: alle voorstellen werden afgewezen. De eigenaar van Perron dacht het ook zonder de gemeente en dus zonder de subsidies te kunnen. Hij startte Annabel. Stoer!

Annabel

In samenwerking met Motel Mozaïek en Rotown organiseert hij hier concerten (en dan schijnt er wel subsidie los te komen, vreemd) voor gemiddelde tot grote artiesten. Zo zijn daar reeds geweest: Balthazar, De Staat en nu dus Boy and Bear en straks dus Douwe Bob.

Allereerst de locatie. Het is heel goed bereikbaar. Vanuit Berkel en Rodenrijs (waar we wonen) zijn we in 20-25 minuten van deur tot deur met de Randstadrail, super! Vanaf jey Centraal station is het nog 6-7 minuten lopen naar Annabel. De ontvangst is ruim, er zijn geen garderobes, alleen maar kluisjes. Kost €2 en er passen 2 jassen en een kleine tas in. Hele goede oplossing! Zoveel efficiënter dan bv in Tivoli. Staan er na een concert 4 man om voor 2.000 man de jas terug te geven <zucht>. Ook verfrissend: 1 bier kost 1 munt (€2.50 per munt), geen gedoe met halve muntjes oid. Wat wel jammer is: Warsteiner bier, maar dat is persoonlijk. Een goed Rotterdams biertje was leuker geweest (De Kaapse Brouwers bijvoorbeeld).

Dan de zaal. Het is niet als popzaal ingericht, dat is wel duidelijk (het was eerst een discotheek). Dit is niet storend. Vrijwel vanaf elke plek in de zaal  heb je goed zicht op het (vrij kleine) podium. Er is ook een balkon, daar is het zicht wat minder door de opgehangen van licht- en geluidsinstallaties.  De zaal is rechthoekig met het podium aan de lange zijde. Over de volle lengte daar tegen over staat de fraaie bar. Het geluid tijdens het optreden was meer dan ok. Niet heel goed, ik zou zeggen een 7,1 ongeveer (-:

We hadden het voorprogramma overgeslagen en al vrij vlot (dat is pas rock and roll, gewoon op tijd beginnen pvd!) kwamen de mannen via een trap achter het podium tevoorschijn. Het tafereel zag er niet heel showbizz uit. Wat eigenlijk wel grappig is en mss wel past bij Rotterdam.

Muziek! Daar kwamen we voor. Een 5 mans band uit Sydney. In 2009 opgericht door de frontman David Hosking. De mannen hebben 3 cd’s uit (zeg je dat nog zo?), met veel pareltjes. De liedjes zitten goed in elkaar, met duidelijke kop en staart en mooie melodieën. De zanger maakt het pas echt heel bijzonder. Zijn stem blijft me fascineren. Veel melancholie en diepte. Het raakte me direct. Ook live blijft het allemaal goed overeind. Er is weinig contact met het publiek en ook onderling wordt er nauwelijks gesproken. Dat is wel jammer, want ondanks de sexy uitstraling van David oogt het wat saai na een tijdje. Er kan nog wel wat gedaan worden aan de podiumpresentatie heren. Inhoudelijk is er niets op aan te merken. De liedjes worden niet afgeraffeld, er wordt degelijk gemusiceerd waarbij de gitarist en de drummer (die vooraan op het podium is gepositioneerd) opvallen. Er is verder nog een bassist en een toetsenist. Die laatste heeft een Twitteraar meegevraagd naar Parijs 2 jaar geleden na een korte uitwisseling van blikken… Ze zei nee (spijt!) en waarschijnlijk een mooi avontuur en een gebroken hart bespaard.Sommige liedjes worden wat sneller uitgevoerd wat meer uitnodigt om te bewegen, slim. En Lordy May word juist vertraagd gespeeld, wat het nog mooier maakt. Een cover halverwege van Amy Winehouse (ihkv Like A Version van een Aussie Radio Show) zorgt voor wat extra opwinding in de zaal. Back To Black wordt met veel enthousiasme gebracht. De mannen doen niet aan encores wordt gemeld 2 liedjes voor het einde. Tegenwoordig melden ze dat, in het verleden zorgden dat nog wel eens voor awkward moments.Wijs.

We hebben genoten. Van zowel Annabel als Boy And Bear. Rotterdam heeft een volwaardige popzaal! Hoera!

 

Boston Baby day 2!

Wederom vroeg wakker. 5 uur. NBA en NCAA (college basketbal) gekeken. Ieder half uur wordt programma herhaald, de hele nacht door. Love ESPN! Waarom kunnen wij dit niet? Het is bijna March Madness (beslissingsmaand voor NCAA) en dus is er veel aandacht voor. Ze hebben een totaal ander systeem in USA. Op zich wel grappig. Alle profclubs in de NBA hebben een maximum wat ze mogen betalen aan salarissen per jaar. Met als doel dat alle clubs gelijk behandeld worden en evenveel kans hebben op de titel. De ploeg die als laatste einidigd mag aan het eind van het seizoen als eerste kiezen uit de nieuwe lichting die naar de NBA willen komen. Dat zijn dus degenen die college verlaten (al dan niet geslaagd), highschoolers die een gokje wagen (of soms gewoon bizar goed zijn) of de Europeanen die de oversteek namen. Er spelen redelijk wat Europeanen en Zuid Amerikanen in de NBA. Leuk, maar 60% is Amerikaans en donker van huiskleur.

Het was ook zoooo jammer dayt de Boston Celtics niet thuis speelden die week (road trip) en ook de ijshockyers speelden uit (Boston Bruins). Next time dan maar…

Goed, weer wat Californication gekeken (love Hank Moody), ontbeten en weer hele dag at the office. Wederom een zeer nuttige effectieve dag gehad, ze openden helemaal up naar ons, vanwege de sessie van gisteravond. Dit youtube filmpje hielp daar ook wel bij, evenals mijn enorme eetcapaciteiten (Large Buffalo Chicken Pizza met zijn 2 opgegeten ($13.40 koopie!!). ’s avonds dan maar eens de Fish proberen. Staat Boston ook bekend om. We kwamen uit (op advies) bij King Fish. Het waren allemaal van die tafels met barkrukken, is toch minder als je wilt eten, nu wel overal TV’s met NBA en de waitress had niet haar avond. Het eten was prima, wel supersnel (verdacht snel) op tafel, wat Spaanse wijntjes (Albarino baby!), maar een Frangelico of een ice cold Limoncello zat er niet. We are out of that, I did not know that, I did not get the memo zei ze. Serieus! Lol!

Boston Baby!

Sinds 1 november heb ik een nieuwe werkgever. Het is een klein bedrijf wat internationaal opereert. Als Finance manager ben  ik verantwoordelijk voor de Financien wereldwijd. Erg leuk om te doen. In eens is 50% van mijn correspondentie in het Engels. We hebben te maken met Japan, Spanje, USA, Maleisie en Nederland als het gaat om Financien. Verder ook mensen in Brazilie, Singapore, Duitsland, Frankrijk en straks ook India.

In januari was ik 2 dagen in Madrid en nu ging ik samen met een collega naar Boston. Ik ken haar goed want heb ook bij mijn vorige werkgever met haar gewerkt. We zouden op dinsdagmiddag om 13.50 uur rechtstreeks (jawel!) vliegen naar Boston. Het is ca 8 uur vliegen, dus dat valt mee. Je komt dus aan om een uur of 16 terwijl het voor je gevoel 22 uur is. Das niet zo erg, zo lang mogelijk volhouden en dus zo laat mogelijk naar bed. We vertrokken mooi op tijd en zo liep de reis as expected.

Ik ben al eerder in USA geweest en wist dus van de leuke (goedkopere) kleding. Ik had thuis al gezocht naar een Abercrombie&Fitch winkel en een Ralph Lauren store. Die hebben ze allebei! Verder gebruik ik een scheermerk wat hier al moeilijk verkrijgbaar was maar nu onmogelijk, tenzij duurder importeren. Het gaat om The Art of Shaving. Beetje olie, scheerschuim, goed de kwast er op en het mes snijd als een mes door boter. Dan nog de aftershave balm en je voelt je heerlijk, echt mooi spul. Een potje olie kost hier 48 euro en daar $22!! De vorige keer ook al 2 jaar voorraad meegenomen uit San Franscisco.

Boston Logan Airpot is lekker klein , het was koud, maar heldere lucht. Met de bus naar de autoverhuurmij. Netjes GPS meegekregen en op naar het Hilton Hotel in Financial District, downtown Boston. De navigatie stond op Zuid Afrikaans ipv Engels of NL, dat was erg grappig. Drraaii links! Toch handig dat we daar de boel over de kling joegen 3 eeuwen geleden!

Kamer was zoals verwacht veel te groot, 2 twijfelaars, geen hele grote TV, en je moet betalen voor internet (kabel en wifi), wtf?! $15 per dag. Nou ja het is wel erg handig dus toch maar gedaan. Snel spullen gedumpt en om 18.15 uur waren we bj de A&F store. Het is een mooie winkel, redelijk donker helaas en de hele winkel ruikt naar het A&F luchtje dat was minder. Had op internet een ge(i)le joggingbroek met heel fout ABERCROMBIE er op. Oftewel, die MOEST ik hebben, (-: Ook simpel geel shirtje en blauwe polo gekocht. $150. Nice denk ik.

Daarna door QuincyMarket lopen. Dat is een overdekt foodcourt in een mooi oud gebouw met daarmomheen allerlei andere snuisterij winkeltjes. Je kunt er Chinees eten, Japans, Thais, Maleis, pizza’s burgers, Philly steak, worsten, veel suikerzooi ook, ijs, gebak, brownies, muffins, donuts, you name it. Wij gingen voor de Buffalo Chicken Pizza en de Meatbal pizza en een small diet Coke. Smullen. Verder klein rondje rond de inmiddels dichte winkels. Hier gaat het om 19 uur dicht. Andere delen van de stad sluiten de winkels om 21 of zelfs 22 uur. $HIP IT!

 

Daarna wat lokale biertjes gedronken in een kroegie vlak bij het hotel. Lekker NBA kijken, met de barman lopen kletsen, een 20-jarige uit Colombia die wel in een bar mag werken tot diep in de nacht maar zelf geen bier mag drinken. Lol! Veel over Boston gehoord, we moeten zeker in september terugkomen, dan is het veel mooier. Daarna toch maar bedje op gezocht. Lekker slapen om 22.30 uur (NL tijd dus 4.30 uur ’s morgens) en ja hoor 4.30 uur al weer wakker natuurlijk. Eerst 3 afleveringen Californication kijken (ik ziet nog lekker pas op S1!) dan 1,5 uur mail kijken. En op naar de breakfast buffet. Machtig!! Later meer…